Wednesday, February 26, 2014

Desde o fondo| Desde el fondo| From the bottom


Verçom em galego:
Dim que quando olhas largo tempo ò abismo, este devolve-che a olhada, quizais já caera pois agora miramo-nos de fronte. E é que, quando um cre que se acha no fondo, um burato ina maior abre-se ante os seus pés para seguir a caer.
Por que o que um dia foi um embriagador sentimento de felicidade, agora nom é senóm um pozo cujo fim parece afastar-se mais e mais na minha caída?
Em que momento aceptei aquilo que hoje prudce que cada dia a mina mente se obstrúa e se veja incapaz de pensar, que ò mismo tempo fai-me chorar e encher-me de ira, dan-me ganas de destrozar todo aquello ò meu alcance coma se de um iracundo furacám se tratase e, no mesmo momento, afundir-me miseramente para nom levantar-me de novo.
Quizais algún dia deije de auto-ferir-me e caia realemnte na conta de que este nom é em ningún caso, o modo a seguir. Pode que planta cara ò abismo e volte à luz. Ò melhor…. Quem sabe…

Versión en castellano:
Dicen que cuando miras largo tiempo al abismo, este te devuelve la mirada, quizás ya haya caído pues ahora nos miramos de frente. Y es que, cuando cree uno que se halla en el fondo, un hoyo aún mayor se abre antes sus pies para seguir cayendo.
¿Por qué lo que en su día fue un embriagador sentimiento de felicidad, ahora no es sino un pozo cuyo fin parece alejarse más y más en mi caída?
En qué momento hube aceptado aquello que hoy produce que cada día mi mente se obstruya y se vea incapaz de pensar, que a la vez me hace llorar y llenarme de ira, me da ganas de destrozar todo aquello a mi alcance como si de un iracundo huracán se tratase y, en el momento, hundirme míseramente para no levantarme de nuevo.
Quizá algún día cese de auto-herirme y caiga realmente en la cuenta de que este no es  en ningún caso, el modo de seguir. Puede que plante cara al abismo y vuelva a la luz. A lo mejor… Quien sabe…

English version:
It´s said that when you look through the abyss for a long time, the abyss returns you the looking, maybe I´ve fell because now we´re looking ourselves face forward. And the thing is we someone believes that he´s deep down, a bigger hole opens in front of him feet to continue falling.
Why something which in its day was a heady feeling of happiness, now is just a well whose end seems to move away more and more in my fall?
In which moment had I accepted that which nowadays produces that daily, my mind blocks up and is unable to think, that at the same time makes me cry and fill myself of wrath, that feels me like I want to destroy everything which is into my reach like if I were an irascible hurricane and, on the moment, sink miserably and never stand up again.
Maybe someday I´ll cease of hurting myself and I´ll realize that this is not in any case, the way to follow. Maybe I´ll hold fast the abyss and I´ll come back to the light. Maybe… who knows…


Friday, February 21, 2014

O meu anjo guardiám|Mi ángel guardían|My guardian angel


Verçóm em galego:

Nunca crim em anjos, ate que apareci-ches, cos teus ígneos cabelos, disposta a escoitar os meus prantos e as minhas penas, disposta a ajudar-me e consolar-me.
Contei-che as minhas preocupaçóms e os meu medos e, como umha velha amiga, aconselhaches-me e calmaches o chorar da mina alma.
De nom ser por tu houvera-me afundido, sem as túas atençóms e afeiçóm desinteresada nom sei que sería de mim.
Serpára-nos umha distancia que nom impediu que sejas como a mina irmã, a família nom se elije e a tu troujo-te o destino como um sopro de aire cálido à mina vida fría.
Estamos lonje mas conocemo-nos como se nunca houveramos estado separados, conhecemos o que o outro sinte, compartimos o pranto e a risa, inda que nom nos víramos.
Igual que me ajuda-ches asím o tentei eu contigo, pois de ningún modo querería ver-te sofrer. Endejamais permitiría que umha bágoa roda-se pelas túas meijelas.
Apareci-ches e atopei umha irmã, para alegrar-me e reconfortar-me os dias tristes, para rir comigo. Um anjo que sempre me garda e me proteje.

Versión en castellano:

Nunca creí en ángeles; hasta que apareciste, con tus ígneos cabellos, dispuesta a escuchar mis llantos y mis penas, dispuesta a ayudarme y consolarme.
Te conté mis preocupaciones y mis miedos y, como una vieja amiga, me aconsejaste y calmaste el lloro de mi alma.
De no ser por ti me habría hundido, sin tus atenciones y afecto desinteresado no sé que habría sido de mí.
Nos separa una distancia que  no ha impedido que seas como mi hermana, la familia no se elige y a ti te trajo el destino como un soplo de aire cálido a mi vida fría.
Estamos lejos pero nos conocemos como si nunca hubiéramos estado separados, conocemos lo que el otro siente, compartimos el llanto y la risa, aunque no nos hayamos visto.
 Al igual que me ayudaste así lo intenté yo contigo, pues de ningún modo querría verte sufrir, jamás permitiría que una lágrima rodase por tus mejillas.
Apareciste y encontré una hermana, para alegrarme y reconfortarme los días tristes, para reír conmigo. Un ángel que siempre me guarda y me protege.

English version:

I have never believed in angels; until you appeared, with your igneous hair, disposed to listen to my tears and to my shames, disposed to help and to comfort me.
I told you my worries and my concerns and, like an old friend, you advised me and you calmed mi soul´s crying.
Thanks to you I have not sunk, without your attentions and your unselfish affection I don’t know how it would happen to me.
We are separated by a distance which has not stopped that you were like a sister to me, family is not chosen and you were brought by destiny as a breeze of warm wind to my cold life.
We are far away but we know ourselves as we have never been separated, we know what the other feels, we share crying and laughing, until we have never met.
The same as you helped me; I tried to help you, because I would never want to see you suffering. I would never allow a tear descend your cheeks.
You appeared and I found a sister, to make me happy and to comfort me on sad days, to laugh with me. An angel who always guards and protects me.